Poeti Emergenti -
Poesia di Caterina Corona -
Festa a Porticello
Lu quattru ottobri c’è la grandi festa.
C’à incanta, lu paisi nicu e bellu,
lu nomi suo eni Porticellu.
Cà è qualchi cosa pà villeggiatura.
La festa è dedicata alla signura,,
madri di tutti quanti i piscaturi,
ca cu l’aiutu r’idda su signuri,
lu nomi suo è Maronna o lumi.
Venni di li peisi assai luntani,
pi biriri a Maria nostra Signura
è p’ammirari chista nostra festa
e dopu vannu via ca vucca aperta.
Cu l’arburata di la matinata,
nui ni svegliamu cu lu cori in festa
dopo la missa c’è masculiata
e dopu c’è una bellissima manciata.
Si và dopu pranzatu versu lu mari,
e ddà, lu ocu-antinna ama a taliare,
sonanu a tutta forza i tammurini,
senza ca mai vulissiru finiri.
Ci sunnu, inta la piazza, nà marina,
li siminzari cu li tirrunari,
li sfinciunari, giochie giostri pazzi,
ca tantu i rallegranu i ragazzi.
Vennu cantanti e musichi eleganti
ca si li senti, dopu tu ti incanti,
e pi dui siri ni tennu cuntenti.
Lu cori riccu e nesacchetti nenti.
Poi quannu è sira, c’è la pricissione,
e tutti l’abitanti ddà rappressu,
mentri Maria, ni guarda cu grandi amuri,
nui prumittemu un darci duluri.
E dui i matina spara l’ocu i focu,
ca comu l’atri banni, un dura pocu,
la genti si lu guarda vicinu,
picchì è nu spettaculu divinu.
Vennu tanti cristiani furastieri,
ca ogni annu, a tutti i costi hannu a viniri,
picchì luntanu nun ponnu stari,
di la Madri Maria di Lu Lumi.
Madri ca chista festa, vui graditi
e pi tri ghiorna, in festa ni tiniti,
siti cuntenta, è chistu ca vuliti.
Vui ca di lu cielu ni guardati,
biniriciti u mari e pisci spati,
di pisci u mari fatilu ammasstu
e fati ca li pigghianu a varcati.
Di notti vannu e vennu, i piscaturi,
purtannusi a Maria dintra lu cori,
sannu ca nun su mai abbannunati,
cu iddi annu a Maria dintra lu cori.
Ora ca di parrari staiu finennu,
è tutta verità ca staiu ricennu,
chiù bella festa i chista nunni fannu,
mancu si girassi tuttu u munnu.
