Valutazione attuale: 0 / 5

Stella inattivaStella inattivaStella inattivaStella inattivaStella inattiva
 

Poesia di Raffaele Lepore
Mare

Poesia dialetto foggiano

'U guarde sèmbe, nen me stangarrìje,

'mbundàte sop'e scûglje, o sop'a spiagge,
me 'ngande 'u mare, nenn'u lassarrìje!

E' bèlle, tène cînde sfumature,
cagne chelore d'a matìne 'a sère,
d'o vèrde, 'o rusce, 'o blù, quanda petture

l'hanne guardàte quanne s'arravògghje!
L'acque se move, nen se fèrme maje,
azzoppe, torne 'ndrète, pò se 'mbrogghje,

se 'ngrèspe, face 'a sckume, cacce 'a 'ddore,
se sfasce 'a lonne, pò ne vène n'âte
cke n'âta forme, cke n'âte remòre.

M'u guarde 'u mare e diche: tu te 'mbrugghje,
'ndine recìtte, vaje annande e 'rrète,
e jìtte 'i squicce fore sop'e scuglje.

Quand'assemmègghje 'a vita nostre 'a tuje,
quanda turmînde, quanda sbattemînde,
'nge putìme fermà nèmmanghe nuje!...

'A vite nen se fèrme, e tu nèmmanghe,
pèrò, jurne pe jurne qualche cose
rumàne 'ndèrre e 'nde n 'accûrge manghe.'

P'a vite: è n'áneme ca se ne vole,
pe tè: sò i squicce jùte sop'e prète,
fernute là, pecchè l'asciughe 'u sole.